Het verhaal van Paul

Het verhaal van Paul

Laat ik beginnen met het vertellen van een verhaal over Paul, een oud gymnasium leerling van mij. Paul begon in de eersteklas als een stille jongen. Hij zei alleen iets als de docent hem wat vroeg. Voor school was dit niet genoeg.

 

De docenten pushten hem om zich verder te ontwikkelen, maar zij konden hem niet bereiken. Zijn hart was gesloten.

In de tweede kreeg hij het moeilijk thuis. Huiswerk maken deed hij absoluut niet meer. Hij werd opstandig en begon docenten te verbeteren. Dit werd gezien als brutaal en daarom zat hij vaak op de gang. Het enige wat hem leek te interesseren was de schoolband. Daar was hij uren te vinden en hij had een groot talent voor het maken van ingewikkelde partituren.

Verder blokkeerde hij zichzelf volledig. Als counselor had ik talloze gesprekken met hem.

Tijdens de rapportvergaderingen sprongen ik en een aantal docenten voor hem in de bres. Hij was slim, maar het kwam er niet uit.

“Hoogbegaafd? Dat moet hij eerst maar eens laten zien”, was het antwoord van een aantal docenten.

Ook al werd hij hoogbegaafd genoemd, toch ging hij van 2 gymnasium naar 2 havo.

Op een andere school had hij nog minder aansluiting. Zijn belevingswereld was 180 graden anders dan die van de rest. Hij gleed nog verder af.

Ik volgde via via hoe het met hem ging en maakte mij zorgen.

Tot we na 10 jaar een school reünie hadden.

Terwijl ik naar mijn oude school reed, moest ik aan Paul denken. Wat zou er van hem geworden zijn? Zou hij ook komen?

Het was een leuke avond, met veel muziek en goede gesprekken. Geen Paul.

Op de helft van de avond kwam er een stralende en verzorgde jongeman binnen. Je zag zo dat deze jongeman een interessant leven had.

Ik keek nog eens goed...dat was Paul! Hij herkende mij ook en we raakten in gesprek.

Het bleek dat hij een succesvolle dirigent was en de hele wereld over reisde.

Naast hem zat zijn lieve, rustige vrouw. Ik kreeg ook een paar foto’s te zien van hun twee schattige dochters.

Paul praatte honderduit. Over vroeger en hoe hij zijn middelbare schooltijd heeft ervaren. Hoe hij bedrijfskunde was gaan studeren en tot de ontdekking kwam dat hij daar diep ongelukkig van werd.

Hoe hij compleet vastliep, moe en gefrustreerd was en zich afvroeg of hij ooit nog wel grip zou krijgen op zijn leven.

Hoe hij graag wilde veranderen maar geen idee had hoe.

Hoe hij zijn leven had omgegooid door zijn hart te volgen. Over hoe hij anders over falen ging denken. Over zijn avonturen en het volgen van je passies.

 

Een simpele, rustige en krachtige manier om wakker te worden uit je coma en echt te gaan leven.

 

Je kunt je wel voorstellen dat het een geweldige avond was.

Hoe had Paul dan zijn leven omgegooid?

Hij vertelde dat hij zich voor de zoveelste keer machteloos en ziek voelde omdat hij te hard van stapel was gelopen. Ingestort zat hij bij een café een kop koffie te drinken.

Hij was slim genoeg maar op de een of andere manier lukte het hem niet actie te ondernemen en zijn voornemens en doelen te halen.

Zijn oog viel op een folder waarin werd gezegd dat je op een simpele manier je doelen (en geluk) kon bereiken.

Wat hij echt wilde was dirigeren. Een passie die was ontstaan in het muzieklokaal. Hij besloot deze simpele manier uit te proberen.

Bij deze manier ging het er om steeds een nieuwe baseline in je leven te creëren. Wie wil je zijn en wie wil je juist niet zijn? En wat is de basis van waaruit je wilt leven?

Door hier elke keer 1% in te verbeteren, verander je je levensstandaard op de manier die je wilt. Zonder wilskracht en teleurstelling.

Paul leerde wat het inhield om elke keer 1% te groeien en hoe je dat precies doet. Zoals zo veel mensen, had Paul ook een aantal hardnekkige emotionele blokkades.

Hij ging aan de slag met emotionele blokkades en veranderde zijn kijk op zichzelf en anderen. Angst was niet meer zijn motor, nieuwsgierigheid wel.

Hij ontdekte dat hij een fixed mindset had en hoe hij kon veranderen naar een growth mindset.

Hij leerde hoe hij zijn hoofd kon gebruiken om te creëren en niet om alles in te onthouden.

Hij werd er heel blij van dat je niet op pure wilskracht en in moeilijke omstandigheden je doelen moest proberen te bereiken.

Dat je juist je omgeving kunt veranderen en systemen kunt maken waarin je je goed voelt en het beste uit jezelf haalt. En dat dit heel makkelijk kan.

Hij leerde zich niet meer aan te passen, maar te gaan staan voor wie hij is.

Hij leerde zich elke dag 1% te verbeteren. Het had een sneeuwbal effect.

Hij begon met het zich verbeteren in musiceren. Trombone was zijn instrument.

Zijn zelfvertrouwen was op het nulpunt dus hij begon heel voorzichtig met elke dag 10 minuten repeteren. Toen dat makkelijk ging, werden dat er meer.

Zijn blikveld werd ruimer en hij sloot zich aan bij het plaatselijk orkest. Het begon anderen op te vallen dat hij altijd alles zo goed voor elkaar had.

De 1% Methode begon hij toe te passen bij het orkest. Ze maakten een lijst met de punten waarbij zij zich 1% konden verbeteren.

Dat varieerde van het bijhouden van de instrumenten, tot de plaatsing van de muzikanten, tot de manier van repeteren en het spelen van de muziek.

Paul begon te dirigeren en al snel werden zij landelijk bekend. Hij werd opgepikt door een buitenlands orkest en zo kreeg hij de kans om te dirigeren en te reizen.

Hij leerde productief te zijn, in lijn met zijn passies.

Je verstand en je gevoel als motor en je hart als richtingwijzer.

 

Ik geloof dat het beste wat je in dit leven kunt doen, is je hart te volgen. Met je verstand en gevoel als motor. En dat je daar maar een paar simpele stappen voor hoeft te volgen.

Te beginnen met weten hoe je zo’n weg nou zonder al te veel kleerscheuren bewandelt.

Bij gangbare manieren van je doelen bereiken denken mensen dat je veel wilskracht en doorzettingsvermogen nodig hebt.

Wat resulteert in teleurstelling en het stoppen met proberen. Misschien ben je te vaak teleurgesteld in jezelf en wil je nooit meer wat bereiken.

Weet je niet meer zo goed wie je bent en wat je überhaupt wil? Laat je het zomaar toe dat je leven bepaalt wordt door een ander of door je lijstje?

Denk je wel eens “Als ik nou zo slim ben, waarom krijg ik dit dan niet voor elkaar?”

Voel je je gestresst en weet je dat je dingen anders aan moet pakken, maar je doet het nog niet uit angst om te falen?

Zie je op tegen een enorme berg “werk” die je moet verzetten en begin je er maar niet aan omdat je denkt dat dit je toch nooit gaat lukken? Is je zelfvertrouwen tot een minimum gezakt?

Met de “1% Methode” kun je op een makkelijke en positieve manier werken aan jezelf en je toekomst.

Ik leef zelf al jaren volgens de 1% Methode. Het begon met mijn gezondheid.

 

In 2007 had ik voor de zoveelste keer keelontsteking, werkte ik 80 uur per week en reageerde ik mijn frustratie regelmatig af op mijn man (waar ik toen 2 jaar mee was getrouwd).

Tot dan toe hield ik van radicale veranderingen. Bijvoorbeeld van de 1 op de andere dag een streng dieet. Of heel veel werken en dan echt een weekendje vakantie nodig hebben.

Ik wist dat het niet werkte.

Toen begon ik met het 1% verbeteren van mijn leven. Het begon met voeding. In plaats van drie keer per week de frituur aan, werd dat 1 keer per week.

Daarna ging de frituurpan weg en ook de hotdogs en frisdranken en sappen kochten we niet meer.

Op een gegeven moment waren we toe aan het South Beach dieet. Na dit dieet, ontstond het idee om te kijken wat er zou gebeuren als we brood zouden laten staan. Het effect was positief.

Stapje voor stapje probeerden we dingen uit. We ontdekten wat wel en niet werkte op het gebied van voedsel.

Tussen de frituur laten staan en hoe ik op dit moment met eten om ga (low carb en intermittent fasting en een ton aan kennis over voeding) zit enorm veel verschil.

Dat heb ik alleen maar kunnen doen door te starten met een methode die keer op keer werkt. Deze methode pas ik op heel veel dingen in mijn leven toe.

Het mooie van deze methode is dat je hier alleen maar van kunt groeien. 1% is overzichtelijk en als je een nieuwe baseline hebt, ga je je van daaruit weer verder ontwikkelen.

 

Disclaimer over Paul. Voor de kritische mensen (waar ik van hou!) onder ons die op zoek gaan naar een dirigent die Paul heet, Paul is fictief. Paul staat voor de talloze leerlingen die ik heb meegemaakt toen ik op het Gymnasium in Almere werkte en die eenzelfde soort verhaal hebben doorgemaakt.